باران پاییزی

ســر به رسوائی زند این عشـق نافرجـام مـن عاقبت خواهد شکست این باده و این جام من من نمیـدانم چه دردی بود، در آن چشم مسـت کاین چنین بی باده و بی جام، بر جانم نشست گــرچه درآغاز، او یک آشــنای ســاده بود لیک گفتارش شبیه عاشقی دلداده بود راز سنگین و عمیقی بود در آن گفتگو تا بجنبیدم خــرابم کرد،آن راز مــگو بر فراز خانه دل ناگهان پرواز کرد کار تخریب بنا،با واژه ها آغاز کرد موج شد،گرداب شد،نشنید فریاد مرا همچو یک آتشفشان، سوزاند بنیاد مرا از کدامین ابر این باران به سر تا پام ریخت مرغ باران خورده در ظلمت، چه سان باید گریخت؟ این چنین آتش کدامین فتنه برپا می کند سوختن را با چه تحسینی تماشا می کند این چنین مستی که با ژرفای تن آمیخته گوئیا عشق است، جان خون به رگها ریخته گرچه می بینم شکست آرزو در جام م...

می خواهم برایت بنویسم. اما مانده ام که از چه چیز و از چه کسی بنویسم؟ از تو که بی رحمانه مرا تنها گذاشتی یا از خودم که چون تک درختی در کویر خشک، مجبور به زیستن هستم. از تو بنویسم که قلبت از سنگ شد یا از خودم که شیشه ای بی حفاظ شدم؟ از چه بنویسم؟ از دلم که شکستی، یا از نگاه غریبه ات که با نگاهم آشنا شد؟ ابتدا رام شد، آشنا شد و سپس رشته مهر گسست و رفت و ناپیدا شد. از چه بنویسم؟ از قلبی که مرا نخواست یا قبلی که تو را خواست؟ شاید هم اگر در دادگاه عشق محاکمه بشویم، دادستان تو را مقصر نداند و بر زود باوری قلب من که تو را بی ریا و مهربان باور کرد اتهام بزند. شاید از اینکه زود دل بسته شدم و از همه ی وابستگی ها بریدم تا تو را داشته باشم به نوعی گناهکار شناخته شدم. نه!نه! شاید هم گناه را به گردن چشما...

" تـــــو "مالڪ تمام احساسـم هستی.! تمام عشقـم.! تمام احساس ناب دست نخورده ام.! ڪه حاضـر نیستم حتی ذره اے از آن رابا هیچکس تقسیـم ڪنم با هیچڪس جز " تـــو..."...

دل من به دنبال تو می گردد کجا هستی در زیر کدام اسمان کجایی همنفسمتا به شرح عرضه دهم که دل چه میکشداز روزگار هجرانت صدای خندیدنت را دوست دارمیادت می اید که بهت گفته بودم؟! میشود کمی بخندی برایم هوس کرده ام یک دل سیر زندگی کنم یک دل سیر بخندیم باهم... اما نیستینمی دانم کجایی چه می کنی ! ای کاش روزگارت خوب باشد پر از عشق و دوست داشتن ... نه مثل من سرد و بی روح و خالی ازعشق! البته خالی که نه در دلم جای یک عشق بزرگ هست عشقی که زخمی عمیق بر جای نهاده! مرهمی میخواهد تا درمان شود مرهمی که خیلی کمیاب و دست نیافتنی است... مرهمی از جنس بوی تو...

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش ! شاید دیگه هیچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشی و از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن چون شاید هیچوقت هیچ کس تو رو به اندازه اون دوست نداشته باشه !!...

امروز همروزی ازروزهای خداست و من آرامتر ازدیروز و سرمست از تومی نویسم باز هم مثل همیشه برای نوشتن تو را بهانه میکنم چه لذت بخش است از تو نوشتن و چه زیباست برای تو نوشتن و من این زیبایی را با تمام دنیا عوض نمی کنم لحظه های بی تو بودن را با خیال تو سر می کنم و معتقدم دوری مانع از رسیدن نیست من هر شب به تو میرسم هر ساعتهر دقیقههرثانیه وهر لحظه ای که به تو می اندیشم تو را در کنار خویش و در وجودم احساس می کنم و این برای من خود رسیدن است این فاصله ها فقط بهانه ای است برای نوشتن نا نوشته هایی که مجالی می خواهند برای نوشته شدن......

گـیـــرم تـمـام دنـیـا بـگـویـنــد مـا مـال هــم نـیـسـتـیــم مــابـه درد هـم نـمــیـخـوریـم گـیـــرم بـرای زیـر یـک سـقـف رفـتـن عـشـق، اخـریـن مـعـیـار ایـن جـمـاعـت بــاشـد گـیـرم دوسـت داشـتـن بـدون سـنـد حـرام بـاشـد عـجـیـب بـاشـد بـاور نـکـردنـی بـاشـد گـیـــرم تـا اخـر عـمـرتـنـهـابـمـانـم گـیـــرم هــرگـز دسـتـانـت در دسـتـانـم قـفـل نـشـود مـــــن امـا گـیـــر ایـن گـیـــــرها نــیـسـتــم من تــا ابـد گـیـر چــشـمـان تــوام گیردوســت داشـتـنـت!...

من را به گناهی که " نگاه تو " درآن بودبردند سر دار و .....تو انگار نه انگار !اوج غم اين قصه در اين شعر همين جاستمن بی تو پریشان و تو انگار نه انگاردل تنگی و بی هم نفسی حال خرابی ستروی دلم آوار و....تو انگار نه انگاردور از تو شده سنگ صبور من دل تنگ...یک گوشه ی دیوار و....تو انگار نه انگارجان می کنم و محو تماشایی و هر روز...این حادثه تکرار و....تو انگار نه انگاربا عشق تو میمانم و میمیرم اگر چه...من می شوم آزار و....تو انگار نه انگار......