باران پاییزی

مطالب این وبلاگ به وبلاگ قبلی باران پاییزی انتقال پیدا کرد.

باران پاییزی...

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود این همه رنگ ِ قشنگ از کف ِ دنیا برود هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد... دل ِ تنها به چه شوقی پی ِ یلدا برود؟ گله هارابگذار! ناله هارابس کن! روزگارگوش ندارد که تو هی شِکوه کنی! زندگی چشم ندارد که ببیند اخم دلتنگِ تو را... فرصتی نیست که صرف گله وناله شود! تابجنبیم تمام است تمام!! مهردیدی که به برهم زدن چشم گذشت.... یاهمین سال جدید!! بازکم مانده به عید!! این شتاب عمراست ... من وتوباورمان نیست که نیست!! زندگی گاه به کام است و بس است؛ زندگی گاه به نام است و کم است؛ زندگی گاه به دام است و غم است؛ چه به کام و چه به نام و چه به دام... زندگی معرکه همت ماست...زندگی میگذرد... زندگی گاه به نان است و کفایت بکند؛ زندگی گاه به جان است و جفایت بکند؛ زندگی گاه به آن است و رهایت بکند؛ چه به نان و چه به جان و چه به آن... زندگی صحنه بی تابی ماست...زندگی میگذرد... زندگی گاه به راز است و ملامت بدهد؛ زندگی گاه به ساز است و سلامت بدهد... باران پاییزی...ادامه مطلب

دلم برای بوی تنت پر می کشد دلم برای صدایت پر می کشد... دلم راشکستی و رفتی اما نیامدی تا تکه هایش را به هم بچسبانی! دلت برای دلم نسوخت که چگونه دوری ات را تاب بیاورد؟! دلم بدجور ناجوری هوایت را کرده است... هوای دلم را داشته باش... چون تنها دلیست که با انکه سخت شکسته هنوزم برایت می تپد تنها دلیست که یک عشق در خود نهان دارد انهم عشق توست... کجایی عشقم دلم برایت پر می کشد... باران پاییزی...ادامه مطلب

ســر به رسوائی زند این عشـق نافرجـام مـن عاقبت خواهد شکست این باده و این جام من من نمیـدانم چه دردی بود، در آن چشم مسـت کاین چنین بی باده و بی جام، بر جانم نشست گــرچه درآغاز، او یک آشــنای ســاده بود لیک گفتارش شبیه عاشقی دلداده بود راز سنگین و عمیقی بود در آن گفتگو تا بجنبیدم خــرابم کرد،آن راز مــگو بر فراز خانه دل ناگهان پرواز کرد کار تخریب بنا،با واژه ها آغاز کرد موج شد،گرداب شد،نشنید فریاد مرا همچو یک آتشفشان، سوزاند بنیاد مرا از کدامین ابر این باران به سر تا پام ریخت مرغ باران خورده در ظلمت، چه سان باید گریخت؟ این چنین آتش کدامین فتنه برپا می کند سوختن را با چه تحسینی تماشا می کند این چنین مستی که با ژرفای تن آمیخته گوئیا عشق است، جان خون به رگها ریخته گرچه می بینم شکست آرزو در جام می باز تردید است بر این عشق آری یا که نی... باران پاییزی...ادامه مطلب

چشم هایت پر از عاشقانه های پاییز بود نگاهم که می کردی خشکم می زد زرد می شدم می ریختم درست زمانی که فکر می کردم همه چیز را فراموش کرده ام اتفاقی کوچک برم می گرداند به رنج روزهای اول اتفاقی کوچک مثل شنیدن آهنگی قدیمی در ماشین... عطری آشنا در خیابان... و گاهی افتادن برگی از درخت... در پاییز... حال من دست خودم نيست، نبين آرامم مثل پاييزم و يكباره بهم مي ريزم پاییز ای غمزده میهمان زمان تو با آرزوهای پرپر شده ریخته به دامانت خوب می دانی اندوه قلبهای پژمرده را... خوب میدانی جادوی رنگ چشمانش را... خوب میدانی اخرین نگاهش را... باران پاییزی...ادامه مطلب